The Walking Dead: Stacja Widmo, scena 1, dezercja

Almost Heaven, West Virginia 

Blue Ridge Mountains, Shenandoah River 

Life is old there, older than the trees 

Younger than the mountains, growing like a breeze  

Country roads, take me home 

To the place I belong 

West Virginia, mountain mama 

Take me home, country roads

– John Denver: Take Me Home, Country Roads

Dokument #1

POUFNE /// SPECJALNE POSTĘPOWANIE /// RELIDO

DO NATYCHMIASTOWEJ PUBLIKACJI

OFFICE OF THE ADJUTANT GENERAL

RICHMOND, VIRGINIA

AWARYJNE INSTRUKCJE EWAKUACYJNE

OPERACJA KOBALT

DO: OFICERÓW DOWODZĄCYCH STREF BEZPIECZEŃSTWA

Zgodnie z rozkazem Dowódcy Gwardii Narodowej Wirginii zarządza się NATYCHMIASTOWĄ ewakuację całego personelu ze zmilitaryzowanych Stref Bezpieczeństwa na terenie Wspólnoty Wirginii. Niniejsze instrukcje określają wymogi gotowości, procedury meldunkowe oraz kolejność działań ewakuacyjnych. Muszą zostać doręczone żołnierzom wyłącznie w formie specjalnego listu. Wytyczne dotyczące ludności cywilnej i osób objętych kwarantanną zostaną przekazane oddzielnie.

Każdy żołnierz ma odebrać wcześniej przygotowaną walizkę (jedna na osobę). Do wyposażenia obowiązkowego należą: leki, racje specjalne, podstawowe elementy umundurowania oraz niezbędne wyposażenie osobiste. Dopuszcza się jeden koc na osobę. Każdy żołnierz ma przy sobie posiadać dokument tożsamości wojskowej, dokumenty prawne oraz niezbędne przedmioty osobiste. Dopuszcza się latarki oraz radioodbiorniki tranzystorowe. Walizki muszą być oznaczone imieniem, nazwiskiem, stopniem wojskowym oraz przydziałem. Dwuczęściowa karta ewakuacyjna musi być wypełniona i gotowa do natychmiastowego przekazania. Dodatkowe karty i etykiety transportowe dostępne są w punktach dowodzenia.

Transport zostanie zorganizowany do [XXXXXXXXXXXX] przez jednostki operacyjne z Fort Barfoot, Fort Eustis oraz Naval Station Norfolk. Przemieszczenie rozpocznie się natychmiast po otrzymaniu sygnału gotowości. UŻYWANIE POJAZDÓW PRYWATNYCH JEST ZABRONIONE.

TRZYMAJ TE INSTRUKCJE PRZY SOBIE.

GOTOWOŚĆ:

1. Żołnierze mają unikać gromadzenia przedmiotów nieoperacyjnych (książki, przedmioty ciężkie, elementy wielkogabarytowe).

2. Walizki muszą pozostawać w gotowości, zamknięte, oznaczone i przygotowane do natychmiastowego transportu.

3. Pojemniki transportowe mają być przez cały czas dostępne i właściwie zabezpieczone (kartony, taśmy, sznur, materiał ochronny).

RAPORTOWANIE:

1. W przypadku powodzi, pożaru, niepokojów cywilnych, działań wrogich lub innych poważnych incydentów, żołnierze mają natychmiast stawić się w najbliższej Strefie Bezpieczeństwa i zgłosić status.

2. Oficerowie Stref Bezpieczeństwa mają obowiązek niezwłocznie zweryfikować przypadki niezgłoszeń oraz ustalić obecność całego personelu.

KROKI EWAKUACYJNE:

1. Żołnierze mają wykonywać bieżące obowiązki do momentu otrzymania aktualnych rozkazów. Po wydaniu dyspozycji dowódczej wszelkie instrukcje oficerów Stref Bezpieczeństwa są natychmiast wiążące.

2. Instrukcje ewakuacyjne zostaną przekazane za pomocą specjalnego listu lub poprzez radio, zależnie od uwarunkowań czasowych.

3. Jeżeli komunikat brzmi: “[XXXXXXXXXXXX]”, każdy żołnierz ma spakować jedną walizkę do natychmiastowej ewakuacji, a pozostałe mienie osobiste zabezpieczyć w oznaczonych pojemnikach transportowych.

   a. Do przemieszczenia dopuszcza się wyłącznie wyposażenie niezbędne do pierwszej fazy operacji.

4. Jeżeli komunikat brzmi: “[XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX]”, żołnierze mają bezzwłocznie udać się do wyznaczonych punktów dowodzenia: Fort Barfoot, Fort Eustis lub Camp Pendleton State Military Reservation.

5. Żołnierzom ZABRANIA SIĘ prowadzenia rozmów oraz udzielania wyjaśnień, które mogą wzbudzać niepokój, panikę lub podejrzenia wśród ludności cywilnej obecnej w Strefach Bezpieczeństwa lub placówkach kwarantanny.

ZATWIERDZIŁ:

[XXXXXXXXXXXX]

POUFNE /// SPECJALNE POSTĘPOWANIE /// RELIDO

Dokument #2 

POUFNE /// SPECJALNE POSTĘPOWANIE /// RELIDO

KLASYFIKACJA: OGRANICZONY DOSTĘP / TYLKO DO OBIEGU WEWNĘTRZNEGO

DOKUMENT OPERACYJNY

SUNSET PROTOCOLS

Dyrektywa nr SP–01/COBALT–VNG

Office of the Adjutant General

Richmond, Virginia

SUNSET PROTOCOLS określają procedury eliminacji, neutralizacji i likwidacji obszarów uznanych za nieutrzymywalne pod względem epidemiologicznym. Dyrektywa definiuje działania podejmowane po utracie kontroli nad strefami miejskimi, obejmujące użycie siły śmiercionośnej wobec osób zakażonych, całkowite wycofanie jednostek wojskowych oraz zniszczenie obszarów skażonych.

SUNSET PROTOCOLS oznacza przejście z operacji powstrzymywania na operację eliminacji wektorów biologicznych poprzez:

a) likwidację wszystkich pacjentów znajdujących się w ośrodkach medycznych,  

b) neutralizację obszarów silnie zakażonych z użyciem amunicji burzącej i materiałów wysokoenergetycznych,  

c) wycofanie sił wojskowych z obszarów zurbanizowanych do punktów dowodzenia,  

d) przygotowanie środków dalekiego rażenia do ewentualnego użycia wobec aglomeracji nieutrzymywalnych.

1. FAZA WSTĘPNA (SAFE ZONE ESTABLISHMENT)  

1.1. Siły operacyjne tworzą ufortyfikowane Strefy Bezpieczeństwa, obejmujące sektory miejskie, obiekty użyteczności publicznej oraz wyznaczone korytarze ewakuacyjne.  

1.2. W obrębie Strefy ustanawia się punkty filtracyjne, ośrodki medyczne oraz centra uchodźcze.  

1.3. Obowiązuje zasada ścisłej kwarantanny oraz selekcji osób wykazujących symptomy infekcji.

2. PRZEJŚCIE DO SUNSET PROTOCOLS  

2.1. Komenda wyższego szczebla uruchamia SUNSET PROTOCOLS w momencie utraty kontroli nad co najmniej jednym elementem Strefy Bezpieczeństwa.  

2.2. Wszystkie dotychczasowe działania humanitarne zostają zawieszone.  

2.3. Jednostki wojskowe przechodzą w tryb likwidacyjny, obejmujący:  

     – eliminację osób objętych zakażeniem,  

     – likwidację pacjentów w ośrodkach medycznych,  

     – uszczelnienie stref i blokadę ruchu.

3. PROCEDURY LIKWIDACYJNE  

3.1. Ośrodki medyczne:  

     – natychmiastowa neutralizacja wszystkich osób zakażonych i podejrzanych o zakażenie,  

     – zniszczenie infrastruktury medycznej w celu uniemożliwienia rozprzestrzenienia się czynnika biologicznego.  

3.2. Obszary miejskie o wysokim poziomie infekcji:  

     – użycie amunicji burzącej, zapalającej lub paliwowo-powietrznej,  

     – operacje z użyciem lotnictwa (CAS, bombardowanie punktowe).  

3.3. Likwidacja infrastruktury krytycznej w sektorach skażonych.

4. PRZEPROWADZENIE WYCOFANIA (ORDERED MILITARY WITHDRAWAL)  

4.1. Jednostki wojskowe opuszczają Strefy Bezpieczeństwa zgodnie z ustaloną sekwencją:  

     – MP i siły zabezpieczenia,  

     – jednostki medyczne,  

     – jednostki liniowe,  

     – HQ i dowództwo sektora.  

4.2. Wycofanie odbywa się bez informowania ludności cywilnej w celu utrzymania integralności operacji.  

4.3. Pozostawienie cywilów określonych jako „non-evacuable” jest działaniem przewidzianym w SUNSET PROTOCOLS i nie wymaga raportowania.

5. OPCJA BRONI JĄDROWEJ (NUCLEAR CONTINGENCY)  

5.1. SUNSET PROTOCOLS przewidują autoryzację użycia broni jądrowej na poziomie federalnym wobec aglomeracji uznanych za nieutrzymywalne.  

5.2. Użycie środków jądrowych wymaga odrębnego rozkazu NCA (National Command Authority).  

5.3. Jednostki w terenie mają obowiązek oznaczania celów według procedur STRATCOM.

UWAGI OPERACYJNE  

1. Sunset Protocols oznaczają koniec działań ewakuacyjnych i humanitarnych.  

2. Po uruchomieniu protokołu priorytetem jest ochrona struktur wojskowych.  

3. Żołnierze opuszczający stanowiska bez rozkazu podlegają paragrafowi dezercji w warunkach wojennych.

KLAUZULA KOŃCOWA  

Niniejszy dokument obowiązuje natychmiast po dystrybucji. Wszelkie wcześniejsze instrukcje sprzeczne z SUNSET PROTOCOLS uznaje się za nieważne.

ZATWIERDZIŁ:

[XXXXXXXXXXXX]

POUFNE /// SPECJALNE POSTĘPOWANIE /// RELIDO

Dokument #3

OPERACJA KOBALT, § 14. OPERACJA KOBALT: KARA ZA DEZERCJĘ

 

Każde samowolne opuszczenie Strefy Bezpieczeństwa, punktu dowodzenia lub kolumny ewakuacyjnej w trakcie OPERACJI KOBALT będzie traktowane jako dezercja w warunkach wojennych. Dezerter podlega natychmiastowemu zatrzymaniu przez Military Police i postawieniu przed sądem wojskowym. Kara za dezercję w warunkach operacyjnych obejmuje najwyższy wymiar sankcji przewidziany przez kodeks wojskowy, w tym karę śmierci.

Dokument #4

link do wersji dużej

9 września 2010 r., 16 dzień pandemii, krótko po 9 rano. 

Dzień wprowadzenia SUNSET PROTOCOLS. 

Logan Taylor odmawia wykonania rozkazu strzelania do cywilów, ale jak się okazało jego przełożony, sierżant John Freeman (a właściwie SSG, E-6) również nie był tym zachwycony (Czy złamanie rozkazów spotkało się z konsekwencjami ze strony przełożonych? rzut z utrudnieniem, wynik: Nie, i...), a co więcej sam nie wykonał rozkazu. Założyłem, że moja postać nawet nie zdążyła nic powiedzieć, kiedy ten kazał swojej drużynie (US Army squad): Drużyna, słuchać uważnie. Ten rozkaz nie wejdzie w życie. Nie będziemy strzelać do własnych ludzi – koniec dyskusji. Wycofujemy się zgodnie z procedurą, ewakuujemy tylu zdrowych cywilów, ilu się da. Ci z was, którzy chcą wrócić do rodziny – macie mój rozkaz: idzie i brońcie ich za wszelką cenę. Wszelkie konsekwencje tego rozkazu biorę na siebie. Jakieś pytania? Nie? To na co czekacie? Ruszać się! Ruchy! Ruchy! Ruchy! 

Myślę, że ta sytuacja daje ciekawy wątek żołnierzy z oddziału (jest ich 10 i dowódca). 

Taylor  wybrał udanie się do swojej dziewczyny, która jest radiową dziennikarką w małej stacji radiowej gdzieś pod Bedford, Wirginia. Zacząłem zastanawiać się, jak moja postać dostanie się do niej stacjonując pod Aleksandrią. 

Czy któryś z żołnierzy jedzie w tym kierunku i podwiezie mnie jak najbliżej? (Orakulum: Nie, ale... znalazłem pojazd? Tak, i...) Na szczęście znalazłem pojazd (rzuciłem sobie, że motocykl) z pełnym bakiem. Niestety nie dojadę nim do końca trasy (Orakulum: Czy dojadę na nim do końca podróży? Nie), i miejsce startowe ustalę rzutem kostką na mapie (druga opcja była na krawędzi mapy, ale ona nie wypadła w rzucie). Wypadło okolice Island Falls, Wirginia. Droga tam zajęła 5 godzin (zwykle trwałoby to 3,5h, ale zakładam, że były utrudnienia w przepustowością dróg). Jest godzina 15:00. W tym momencie Taylor porzuca motocykl i postanawia dalej ruszyć z buta, bo nie możne znaleźć żadnego pojazdu w tym miejscu. Droga powinna zając mu niecałe 3 dni. Dziś jednak daleko nie zajdzie, bo musi szukać schronienia na noc, a jest zimniej niż zwykle. 

Screen z google maps.

Taylor doszedł do motelu. Taki miły przydrożny zajazd na trasie z nigdzie do donikąd, w którym coś musiało wybuchnąć, bo część budynku jest zburzona i wypalona. Jest jednak kilka pokoi i należy je sprawdzić. 

Z piętra dochodzą pojękiwanie i rytmiczne stukanie. Przynajmniej jeden szwędacz! Taylor ostrożnie wspina się po schodach. Taylor jest już niemal na ich szczycie. (Fatalny wynik testu skradania się...!) Nagle schody się załamują i żołnierz wpada przez dziurę do pomieszczenia pod schodami. Karabin wypada mu z ręki. Kiedy kurz opada na górze schodów pojawia się prezbiter z kościoła baptystów... z wielką dziura po postrzale z dwururki. Martwiak przechyla się do dziury i spada w nią prosto na Taylora. Spada jednak obok łamiąc sobie ramiona (Kolejny rzut, tym razem po stronie wroga.) Żołnierz zrywa się na nogi i stara się ciężkim kopniakiem zniszczyć czaszkę. (Jeden sukces i jedna porażka, tutaj rzut 23.) Potężny kopniak zmiażdżył głowę potwora, ale zaraz, kiedy adrenalina zeszła, okazało się, że upadając żołnierz wbił sobie w ciało jakiś kawał drewna. 

Taylor przeszedł się po ocalałej części hotelu. Nie ma tu już zagrożenia. Zabarykadował się w jednym z pokojów na dole i opatrzył sobie rane (sukces w teście medycyny). Nastawia radio na stację radiową, gdzie nadaje jego dziewczyna, w nadzieji, że ją usłyszy. Niestety nie nadaje... Lecą tylko piosenki przez nią wybrane. Między innymi Fleetwood Mac "Dreams", Lynyrd Skynyrd "Tuesday's Gone" i Buffalo Springfield "For What It's Worth". Tylor się uspokoił, Jennifer jest w dobrym humorze... 

Czas na sen, by z samego rana ruszyć do ukochanej w zabarykadowanej w Bedford. 

Link pomocniczy: https://walkingdead.fandom.com/wiki/TV_Series_Timeline#2010